خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سپند ما که می‌یابد سراغ ناله را ؟گرد پیشاهنگ کرد این کاروان دنباله را
۲
داغ حسرت سرمه‌گرداند به دلها ناله را برلب آواز شکستن نیست جام لاله را
۳
ما سیه بختان حباب گریهٔ نومیدی‌ایم خانه بر آب است یک سر مردم بنگاله را
۴
عقل رنگ‌آمیز،کی‌گردد حریف درد عشق خامهٔ تصویرکی خواهدکشیدن ناله را
صفحهٔ ۱ از ۴