خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جلوهٔ او داد فرمان نگاه آیینه راهاله‌کرد آخربه روی همچوماه آیینه را
۲
منع پرواز خیالت درکف تدبیر نیستناکجا جوهر نهد بر دیدگاه آیینه را
۳
از شکست رنگ عجز اندود ماغافل مباشبشکند تمثال ما طرف‌کلاه آیینه را
۴
بسکه ما آزادگان را از تعلق وحشت استعکس ما چون آب داند قعر چاه آیینه را
صفحهٔ ۱ از ۳