خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گه ازموی میان شهرت دهد نازک خیالی راگهی از چین ابرو سکته خواند بیت‌عالی را
۲
زبان حال خط دارد حدیث شکر لعلشازین‌طوطی توان‌آموختن شیرین‌مقالی را
۳
ز نیرنگ حجابش غافلم لیک اینقدر دانمکه‌برق جلوه خواهد ساخت‌فانوس خیالی را
۴
نسیم دامن اوگر وزد گاه خرامیدنسحر بی‌پرده‌گردد غنچهٔ تصویر قالی را
صفحهٔ ۱ از ۳