خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فسون جاه عذر لنگ سازد پرفشانی رابه غلتانی رساند آب درگوهر روانی را
۲
چوگل‌دروقت پیری می‌کشی خمیازهٔ‌حسرتمکن ای غنچه صرف خواب شبهای جوانی را
۳
نباید راستی از چرخ کجرو آرزوکردنمبادا با خدنگیها بدل سازی‌کمانی را
۴
چه داری از وجود ای ذره غیر ازوهم پروازیعدم باش و غنیمت‌دار خورشید آشیانی را
صفحهٔ ۱ از ۳