خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو ذوق نگاهی که به هنگام تماشاچون دیده گریبان درم از نام تماشا
۲
چشمم به تمنای تو گرداند نگاهیگل کرد به صد رنگ خط جام تماشا
۳
شد عمر و به راه طلبت چشم نبستمقاصد مژه‌ام سوخت به پیغام تماشا
۴
هشدار که این منظر نیرنگ نداردغیر از مژه برداشتنت بام تماشا
صفحهٔ ۱ از ۳