خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خارج‌آهنگی ندارد سبحه و زنّار مامی‌دود مرکز همان سر بر خط پرگار ما
۲
از ادب‌پروردگان یاد تمکین توایمموی چینی می‌فروشد ناله در کُهسار ما
۳
سعی ما چون شمع بیتاب هوای نیستی‌ستتا پر رنگی‌ست از خود می‌کند منقار ما
۴
گر همه مخمل شود خواب بهار اینجا توراستسایهٔ گل پر عرق‌ریز است در گلزار ما
صفحهٔ ۱ از ۳