خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخت موهوم است نقش پردهٔ اظهار ماحیرت است آیینه‌دار پشت و روی کار ما
۲
چون نگه در خانهٔ چشم خیال افتاده‌ایمسایهٔ مژگان تصور کن در و دیوار ما
۳
ریزش خون تمنا، گل‌فروشی‌های رنگپرفشانی‌های حیرت بلبل گلزار ما
۴
ناله در پرواز دارد کوشش ما چون سپندکز گداز بال و پر وا می‌شود منقار ما
صفحهٔ ۱ از ۳