خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پایی به میان درنه تا عیش ز سر گیرمتو تلخ مشو با من تا تنگ شکر گیرم
۲
بی‌رنگ فرورفتم در عشق تو ای دلبربرکش تو از این خنبم تا رنگ دگر گیرم
۳
دلتنگتر از میمم چون در طمع و بیمممن قرص به دو نیمم چون شکل قمر گیرم
۴
ای از رخ شاه جان صد بیذق را سلطانبر اسب نشین ای جان تا غاشیه برگیرم
صفحهٔ ۱ از ۳