خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مپسند جز به رهن تغافل پیام مالعل تو را نگین نگرفته‌ست نام ما
۲
پوشیده نیست تیرگیِ بختِ عاشقانآیینهٔ چراغ به دست است شام ما
۳
کس با دل گرفته چه صید آرزو کند؟این غنچه وا شود که گل افتد به دام ما
۴
صد رنگ خون به جیب تأمل نهفته‌ایمضبطِ نفس چو زخمِ دل است التیام ما
صفحهٔ ۱ از ۳