خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه نذر درگه آوردیم ماتحفه، شیئاً للّه آوردیم ما
۲
جان محزون پیشتاز عجز بود آه بر لب هرگه آوردیم ما
۳
خاک پست و دامنِ گردون بلند عذر دست کوته آوردیم ما
۴
آمدیم از عالم یکتا و لیک عالمی را همره آوردیم ما
صفحهٔ ۱ از ۳