خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمری‌ست گرد گردش رنگ خودیم ماچون آسیا فلاخن سنگ خودیم ما
۲
در یاد زندگی به عدم ناز می‌کنیمرنگ حنای رفته ز چنگ خودیم ما
۳
فرصت کجاست تا به تظلم جنون کنیمدنباله‌ای ز گرد ترنگ خودیم ما
۴
فکر وقار و خفّت کس در خیال کیست؟کم نیست گر ترازوی سنگ خودیم ما
صفحهٔ ۱ از ۳