خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طرح قیامتی ز جگر می‌کشیم مانقاش ناله‌ایم و اثر می‌کشیم ما
۲
توفان‌نفس نهنگِ محیط تحیریمآفاق را چو آینه درمی‌کشیم ما
۳
ظالم کند به صحبت ما دل ز کین تهیاز جیب سنگ، نقد شرر می‌کشیم ما
۴
زین عرض جوهری که در آیینه دیده‌ایمخط بر جریده‌های هنر می‌کشیم ما
صفحهٔ ۱ از ۳