خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمریست ناز دیدهٔ تر میکشیم مااز اشک، انتظار گهر میکشیم ما
۲
تسخیر حسن، درخور حیرتنگاهی استصید عجب به دام نظر میکشیم ما
۳
دامنکشان ز ناز به هرسو گذر کنیچون سایه زیر پای تو سر میکشیم ما
۴
از خلق اگر کناره گرفتیم، مفت ماستکشتی ز چارموجِ خطر میکشیم ما
صفحهٔ ۱ از ۳