خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌تو چون شمع ز ضعف تن مارنگ ما خُفت به پیراهن ما
۲
نقش پاییم، ادب‌پرور عجزمژه خم می‌شود از دیدن ما
۳
خاک ما گرد قیامت داردحذر از آفت شوراندن ما
۴
زندگی طعمهٔ کلفت گردیدرشته‌ها خورده، گره‌خوردن ما
صفحهٔ ۱ از ۳