خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کوتاه نیست سلسلهٔ دود آه ماآشفتگی به زلف که وا کرد راه ما؟
۲
صاف طرب ز هستی ما دُرد کلفت استدارد نفس چو آینه، روز سیاه ما
۳
در یاد جلوهٔ تو دل از دست دادهایمنوحیرت است آینهٔ کمنگاه ما
۴
زین باغ، سعی شبنم ما، داغ یأس بردبرگی نیافتیم که گردد پناه ما
صفحهٔ ۱ از ۳