خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ما پیام وصل تهی کرد جای ماآخر به ما رسید ز جانان دعای ما
۲
موج گهر خجالت جولان کجا برد؟ از سعی نارسا به سر افتاد پای ما
۳
با نرگست چه عرض تمنا دهد کسی؟ دیدیم سرمه‌ای که نگه شد صدای ما
۴
دامان نازت از چه تغافل شکسته‌اند؟ کز ما پر است آینهٔ بی‌صفای ما
صفحهٔ ۱ از ۳