خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان‌گرفت غبار جنون تلاشی ماچوصبح تاخت‌به‌گردون جگرخراشی ما
۲
حریرکسوت تنزیه فال شوخی زدبه بوی پیرهن آمیخت بدقماشی ما
۳
دل از تعلق اسباب قطع راحت‌کردنفس به ناله‌کشید از قفس تراشی ما
۴
نداشت گرد دگر آستان یکتاییخیال قرب شد احکام دور باشی ما
صفحهٔ ۱ از ۳