خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر لعل خموشت‌کند آهنگ نواهادشنام، دعاها و بروهاست، بیاها
۲
خوبان به ته پیرهن از جامه بروننددر غنچه ندارندگل این تنگ قباها
۳
رحمت ز معاصی به تغافل نشکیبدز آنسوست‌گناههاگرازین سوست الاها
۴
فریادکه ما بیخبران‌گرسنه مردیمبا هر نفس ازخوان‌کرم بود صلاها
صفحهٔ ۱ از ۴