خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی نظّاره را ازجلوهٔ حسن تو زیورهارگ برگ‌گل ازعکس تو درآیینه جوهرها
۲
سر سودایی ما را غم دستارکی پیچدکه‌همچون غنچه‌از بویت به‌توفان‌می‌رود سرها
۳
به حیرت رفتگانت فارغند از فکر آسودنکه بیداری‌ست خواب ناز این آیینه بسترها
۴
ندارد هیچ قاصد تاب مکتوب محبت رامگر این شعله بربندیم بر بال سمندرها
صفحهٔ ۱ از ۴