خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شرم از خط پیشانی ما ریخته شقهازین جاده نرفتهست برون نقب عرقها
۲
درس همه در سکتهٔ تدبیر مساوی ستدر موج گوهر نیست پس و پیش سبقها
۳
زین خوان تهی مغتنم حرص شماریدلیسیدن اگر رو دهد از پشت طبقها
۴
بیماحصل مشق دبستان وجودیمباید به خیالات سیه کرد ورقها
صفحهٔ ۱ از ۲