خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیدماغی با نشاط از بس که دارد جنگهاباده گرداندهست بر روی حریفان رنگها
۲
غافلند ارباب جاه از پستی اقبال خویشزیر پا بودهست صدرآرایی اورنگها
۳
وادی عشق است اینجا منزل دیگر کجاستجز نفس در آبله دزدیدن فرسنگها
۴
بینیازی از تمیز کفر و دین آزاد بوداز کجا جوشید یارب اختراع ننگها
صفحهٔ ۱ از ۳