خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیخود شدهام لیکن بیخودتر از این خواهمبا چشم تو می گویم من مست چنین خواهم
۲
من تاج نمیخواهم من تخت نمیخواهمدر خدمتت افتاده بر روی زمین خواهم
۳
آن یار نکوی من بگرفت گلوی منگفتا که چه می خواهی گفتم که همین خواهم
۴
با باد صبا خواهم تا دم بزنم لیکنچون من دم خود دارم همراز مهین خواهم
صفحهٔ ۱ از ۲