خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتگو صد رنگ ناکامی دماند از کام‌هاوصل هم موهوم ماند از شبههٔ پیغام‌ها
۲
غیر دیر و کعبه هم صد جا تمنا می‌کندزندگی یک جامه‌وار و این همه احرام‌ها
۳
ریشهٔ نشو و نما از دانهٔ ما گل نکردماند چون حرف خموشی در طلسم کام‌ها
۴
قطرهٔ ما ناکجا سامان خودداری کندبحر هم از موج اینجا می‌شمارد گام‌ها
صفحهٔ ۱ از ۳