خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۳۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن شد داغ دل چون شمع از آتش‌بیانی‌هامعانی مرد در دوران ما از سکته‌خوانی‌ها
۲
طبیعت هم‌عنان هرزه‌گویان تا کجا تازدخیالم محو شد از کثرت مصرع‌رسانی‌ها
۳
ز تشویش کج‌آهنگان گذشت از راستی طبعممگر این حلقه‌ها بردارد از ره بی‌سنانی‌ها
۴
ز استغنای آزادی چه لافد موج در گوهربه معنی تخته است آنجا دکان ترزبانی‌ها
صفحهٔ ۱ از ۴