خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دگربار دگربار ز زنجیر بجستماز این بند و از این دام زبون گیر بجستم
۲
فلک پیر دوتایی پر از سحر و دغاییبه اقبال جوان تو از این پیر بجستم
۳
شب و روز دویدم ز شب و روز بریدمو زین چرخ بپرسید که چون تیر بجستم
۴
من از غصه چه ترسم چو با مرگ حریفمز سرهنگ چه ترسم چو از میر بجستم
صفحهٔ ۱ از ۳