خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مخمورم پرخواره اندازه نمی‌دانمجز شیوه آن غمزه غمازه نمی‌دانم
۲
یاران به خبر بودند دروازه برون رفتندمن بی‌ره و سرمستم دروازه نمی‌دانم
۳
آوازه آن یاران چون مشک جهان پر شدز آواز بشد عقلم آوازه نمی‌دانم
۴
تا روی تو را دیدم من همچو گل تازهگشتم خرف و کهنه ار تازه نمی‌دانم
صفحهٔ ۱ از ۲