خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگه به باغ بیتو فکندم نظر در آبتمثال من برآمد از آیینه تر درآب
۲
جاییکه شرم حسن تو آیینهگر شودکس روی آفتاب نبیند مگر در آب
۳
صبحی عرق بهارگذشتی درین چمنهرجاگلی دمید فرو برد سر در آب
۴
نتوان دم تبسم لعل تو یافتنیاقوت زهرهای که ندزدد جگر در آب
صفحهٔ ۱ از ۴