خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۳۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سایه اندازد اگر بخت سیاه من در آبفلس ماهی دیدهٔ آهوکند خرمن در آب
۲
هر نگه در دیدهٔ من ناله‌است اما چه سودحلقهٔ زنجیر نومید است از شیون درآب
۳
کی توانم در دل سنگین خوبان جاکنممن‌که نتوانم فروبردن سر سوزن درآب
۴
راه غربت عارفان را در وطن پوشیده نیستگوهر ازگرداب دارد هر طرف روزن در آب
صفحهٔ ۱ از ۳