خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا حسن‌گیر صورت آفاق یا نقابفرش است امتیاز تو از جلوه تا نقاب
۲
گوهر چه عرض موج دهد دردل صدفدارد لب خموش به روی صدا نقاب
۳
نیرنگ حسن عالمی از پا فکنده استمشکل‌که خیزد از رخ او بی‌عصا نقاب
۴
ممنون سحربافی اوهام هستی‌امورنه من خراب‌کجا وکجا نقاب
صفحهٔ ۱ از ۳