خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط لعلت غبار حیرت‌افزاستزمرد از رگ این لعل پیداست
۲
ز غارت‌کاری دور نگاهتبه روی باده رنگ نشئه عنقاست
۳
ز بیدادت بهار ناز رنگینز رفتار تو کار فتنه بالاست
۴
در آن محفل‌که درد عشق ساقی‌ستتمنا باده است و ناله میناست
صفحهٔ ۱ از ۴