خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیالی سد راه عبرت ماستگر این دیوار نبود خانه صحراست
۲
من وپیمانهٔ نیرنگ‌کثرتدماغ وحدتم اینجا دو بالاست
۳
شرر خیزست چشم از اشک‌گرممبه رنگ داغ جامم شعله‌پیماست
۴
نخواندم غیر درس بی‌نشانیورق‌های کتابم بال عنقاست
صفحهٔ ۱ از ۳