خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غفلت از عاقبت عقوبت‌زاستسیلی انجام بیخبر ز قفاست
۲
از ستمگر چه ممکن است ادبشعله را سر به جیب پا به هواست
۳
موی مژگان ز هم نمی‌گذردپاس آداب شرط اهل حیاست
۴
حیف رویی که از می افروزدعالمی غازه خواه رنگ حناست
صفحهٔ ۱ از ۵