خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقش دیبای هنر فرش ره اهل صفاستعافیت در خانهٔ آیینه نقش بوریاست
۲
تا تبسم با لب گلشن فریبت آشناستاز خجالت غنچه را پیراهن خوبی قباست
۳
نی همین آشفته‌ای چون زلف داری روبه‌روهمچو کاکل نیز یک جمع پریشان در قفاست
۴
عمرها شد کز تمنای بهار جلوه‌اتبلبلان را درچمن هر برگ‌گل دست دعاست
صفحهٔ ۱ از ۴