خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه جاه مایهٔ عصیان نه مال غفلت‌زاستهمین نفس که تواش صید الفتی دنیاست
۲
کسی ستمکش نیرنگ اتحاد مبادتو بیوفا نه‌ای اما جدایی تو بلاست
۳
جنون پیامی اوهام داغ یاسم کردامید می‌تپد و نامه در پر عنقاست
۴
به وهم نشئهٔ آزادگی گرفتاریمچو صبح آن‌چه قفس موج‌می‌زند پر ماست
صفحهٔ ۱ از ۴