خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنم ز بند لباس تکلف آزاد استبرهنگی بi برم خلعت خداداد است
۲
نکرد زندگی‌ام یک دم از فنا غافلز خود فرامشی من همیشه دریاد است
۳
هجوم شوق ندانم چه مدعا داردز سینه تا سرکویت غبار فریاد است
۴
چه نقشهاکه نبست آرزو به پردهٔ شوقخیال موی میان توکلک بهزاد است
صفحهٔ ۱ از ۳