خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچه از مدت هست و بود استدیرها پیش خرام زود است
۲
نفی ات اثبات حقیقت داردخاک گشتن همه جا موجود است
۳
اگر از بندگی آگاه شویهر طرف سجده کنی ، معبود است
۴
چشم شبنم همه اشک است اینجابوی این گلشن عبرت دود است
صفحهٔ ۱ از ۳