خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاموشی‌ام جنونکدهٔ شور محشر استآغوش حیرت نفسم ناله‌پرور است
۲
داغ محبتم در دل نیست جای منآنجاکه حلقه می‌زنم از دل درونتر است
۳
بی‌قدر نیستم همه‌گر باب آتشمدود سپند من مژهٔ چشم مجمر است
۴
آرام نیست قسمت داناکه‌بحر رابالین حباب و وحشت امواج بستر است
صفحهٔ ۱ از ۴