خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خوان لذت دنیا گزند بسیار استترنجبینی اگر هست بر سر خار است
۲
به باد رفتهٔ ذوق فضولییم همهسر هوا طلبیها حباب دستار است
۳
عنان وحشت مجنون ما که می‌گیردز فرق تا به قدم گردباد چین‌دار است
۴
به پاس راحت دل این‌قدر زمینگیریمخیال آبله ضبط عنان رفتار است
صفحهٔ ۱ از ۴