خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشک یک لحظه به مژگان بار استفرصت عمر همین مقدار است
۲
زندگی عالم آسایش نیستنفس آیینهٔ این اسرار است
۳
بسکهگرم است هوای گلشنغنچه اینجا سر بیدستار است
۴
شیشهساز نم اشکی نشویعالم از سنگدلان، کهسار است
صفحهٔ ۱ از ۴