خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دهر نقد تو جز پیچ وتاب دشوار استخیال،گو مژه بربند، خواب دشوار است
۲
دل گداخته دعوتسرای جلوهٔ اوستفروغ مهر نیفتد در آب، دشوار است
۳
مگر به قدر شکستن توان به خود بالیدوگرنه وسعت ظرف حباب دشوار است
۴
ز اهل حال مجویید غیر ضبط نفسکه لاف دانش و فهم ازکتاب دشوار است
صفحهٔ ۱ از ۳