خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیمگل به خموشی ترانهپرداز استکه موج رنگگل این چمن رگ ساز است
۲
چگونه بلبل ما بال عیش بگشایدکه سایهٔگل این باغ چنگل باز است
۳
کجا رویم که سرمنزلی به دست آریمچو خط دایره انجام ما هم آغاز است
۴
نهفه نیست پی کاروان حسرت ماشکستن جرس رنگ سخت غماز است
صفحهٔ ۱ از ۳