خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز شور حیرت من گوش عالمی باز استنگه به پردهٔ چشمم هجوم آواز است
۲
درین طربکده شوق ذره تا خورشیدبه هرچه می‌نگری با نگاه‌گلباز است
۳
به مرگ، حسرت دیدار، کم نمی‌گرددنگه به بستن مژگان تمام‌انداز است
۴
دل از غبار بپرداز و جلوه سامان کنصفای خانهٔ آیینه عالم ناز است
صفحهٔ ۱ از ۳