خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سفله با جاه نیزهیچکس استمور اگر پر برآورد مگس است
۲
نفس را بی‌شکنجه مگذاریدسگ دیوانه مصلحش مرس است
۳
خفت اهل شرم بیباکی‌ستچون پرد چشم پایمال خس است
۴
منفعل نیست خلق هرزه معاشدو جهان یک دماغ بوالهوس است
صفحهٔ ۱ از ۳