خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هستی به رنگ صبح دلیل فنا بس استبهر وداع ما نفس آغوش ما بس است
۲
زین بحر چون حباب کمال نمود ماآیینه‌داری دل بی‌مدعا بس است
۳
ما مرد ترکتازی آن جلوه نیستیمبهر شکست لشکر ما یک ادا بس است
۴
محروم پای‌بوس تو را بهر سوختنگرشعله‌نیست غیرت رنگ حنابس است
صفحهٔ ۱ از ۳