خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار دور است ز ما تا به نظر نزدیک استامتیاز آینهٔ دوریِ هر نزدیک است
۲
می‌گزد جوهر آیینه کف دست تهیباخبر باش‌که افلاس و هنر نزدیک‌است
۳
اگر از نعمت الوان نتوان کام گرفتمغتنم گیر که دندان به جگر نزدیک است
۴
چون نفس نیم نفس در قفس آینه‌ایمراحت منزل ما پر به سفر نزدیک است
صفحهٔ ۱ از ۳