خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه این‌گلشن افسرده‌کدورت رنگ استنفس غنچه‌برآبینهٔ شبنم زنگ است
۲
از تماشاگه حیرت نتوان غافل بودبزم بی‌رنگی آیینه سراپا رنگ است
۳
در مشرب زن و از قید مذاهب بگریزعافیت‌نیست در آن‌بزم‌که سازش‌جنگ است
۴
هر طرف موج خیالی‌ست به توفان همدوشکشتی سبز فلک غرقهٔ آب بنگ است
صفحهٔ ۱ از ۳