خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه منزل بی‌نشان، نی جاده تنگ استبه راهت پای خواب آلوده سنگ است
۲
به صد گلشن دواندی ریشهٔ وهمنفهمیدی‌گل مقصد چه رنگ است
۳
به حسن خلق خوبان دلشکارندکمان شاخ‌گل نکهت خدنگ است
۴
طرب‌کن ای حباب از ساز غف‌لتکه گر واشد مژه کام نهنگ است
صفحهٔ ۱ از ۴