خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الفت تن باعث فکر پریشان دل استدانه صاحب ریشه از آمیزش آب وگل است
۲
عمرراکوتاهی سعی نفس آسودگی‌ستپیچ و تاب جاده هرجا محوگردد منزل است
۳
هر قدم عرض نزاکت داشت سعی رفتگانکزهجوم آبله این دشت سرتا پا دل است
۴
شسته می گردد نمایان سر خط موج از محیطنقش‌ما زین‌صفحه‌پیش از ثبت‌کردن زایل است
صفحهٔ ۱ از ۳