خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار دگر از راه سوی چاه رسیدیموز غربت اجسام بالله رسیدیم
۲
با اسب بدان شاه کسی چون نرسیده‌ستما اسب بدادیم و بدان شاه رسیدیم
۳
چون ابر بسی اشک در این خاک فشاندیموز ابر گذشتیم و بدان ماه رسیدیم
۴
ای طبل زنان نوبت ما گشت بکوبیدوی ترک برون آ که به خرگاه رسیدیم
صفحهٔ ۱ از ۲