خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر می نیست جمعیت‌کدام استکمند وحدت اینجا دور جام است
۲
چو ساغر در محیط می‌کشیهاز موج باده قلابم به‌کام است
۳
دو عالم در نمک خفت از غبارمهنوزم شور مستی ناتمام است
۴
اگر بی‌دستگاهم غم ندارمچو هندویم سیه‌بختی غلام است
صفحهٔ ۱ از ۴